ตอนที่ 1000 เชลยเป่ยตี๋เป็นทาส ด่านยักษ์ตื่นจากหลับใหล

ช่างปูนเฒ่าสิบกว่าคนที่ส่งมาจากเขาหนิวเอ่อร์ ถือแบบเขียนที่จ้าวเหิงวาดกับไม้บรรทัดไม้อยู่ในมือ กำลังยืนอยู่บนนั่งร้านสูงพลางถ่มน้ำลายสั่งการพวกชายฉกรรจ์ชาวทุ่งหญ้าเหล่านี้ให้กวนปูนและก่อฐานกำแพงอย่างดุเดือด เชลยศึกเป่ยตี๋คนไหนขยับตัวช้าไป หรือปาดปูนไม่เรียบเนียน ก็แทบไม่ต้องให้ทหารข้าง ๆ ลงมือ ไม้ไผ่ในมือของช่างเฒ่าก็หวดเปรี้ยงลงไปทันที หวดจนพวกทหารม้าเป่ยตี๋ที่เคยดุร้ายน่าสะพรึงกลัวในอดีตต้องหดคอไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่ครึ่งคำ

แม้รอบด้านจะยังคงเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ในอากาศยังหลงเหลือกลิ่นสาบแกะและกลิ่นเหม็นมูลม้าที่พวกเป่ยตี๋ทิ้งไว้ ทว่าบนพื้นเพอันทรุดโทรมนี้ พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นจนเกือบจะป่าเถื่อน กลับกำลังแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วตามก้อนหินทุกก้อนที่ก่อขึ้นใหม่ และตามปูนซีเมนต์ทุกพลั่วที่ปาดลงไปอย่างสม่ำเสมอ

ปราการด่านยักษ์ที่ตายไปนานถึงสิบเอ็ดปีแห่งนี้ กำลังฟื้นคืนชีพกลับมา

อีกทั้งยังฟื้นคืนชีพกลับมาด้วยท่วงท่าที่แข็งแกร่งและดุดันยิ่งกว่าเมื่อสิบเอ็ดปีก่อนเสียอีก

จ้าวเหิงเดินตามถนนสายหลักเข้าไปได้ไม่กี่ก้าว ตรงหัวมุมถนนด้านหน้าก็มีเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบและสับสนดังแว่วมา