ตอนที่ 1008 ขุนพลศัตรูขอเนื้อ ป้อนให้ถึงใจ

ต้านไถหมิงอวี่แค่นเสียงฮึ ขี้เกียจจะมองก้อนเนื้อที่นั่งแผ่หอบหายใจฟืดฟาดอยู่ริมเตียงในห้องอีกต่อไป เขาหมุนตัวก้าวขาเตรียมจะเดินออกไปข้างนอก ในด่านเยี่ยนอวิ๋นนี้มีงานล้นมือไปหมด กำแพงเมืองฝั่งทิศเหนือยังมีช่องโหว่ใหญ่อีกหลายจุดรอให้เขาไปคุมงานอยู่ จะมีเวลาว่างมานั่งจ้องตากับไอ้อ้วนเป่ยตี๋นี่ที่ไหนกัน

ทว่าขาของเขายังไม่ทันก้าวพ้นประตูเรือน ด้านหลังก็มีเสียงร้องเรียกอย่างระมัดระวังระคนประจบประแจงดังขึ้นมา

"เอ่อ... ท่านแม่ทัพ! ท่านแม่ทัพช้าก่อนขอรับ!"

ต้านไถหมิงอวี่ชะงักฝีเท้า หันกลับมาอย่างหงุดหงิด คิ้วขมวดมุ่นจนเป็นปม

"อะไรอีกเล่า? ห้องก็เปลี่ยนให้แล้ว เครื่องพันธนาการก็ปลดให้แล้ว เจ้ายังจะเอาอะไรอีก? หรือต้องให้ข้าไปหาแม่นางสักสองคนมาปรนนิบัติเจ้าเข้านอนด้วยหรือไง?"