ตอนที่ 1015 สะดุ้งตื่นรู้จิตสังหาร, ขวัญผวาจนแทบสิ้นชีพ

เมื่อมองขบวนทหารม้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาคล้ายไม่มีวันสิ้นสุด อาหมู่เอ่อร์ก็เริ่มนึกคลางแคลงใจอยู่ลึกๆ แต่ก็ไม่ได้คิดให้ลึกซึ้ง คนต้าอวี๋ต่อให้ชิงม้าไปได้แล้วจะอย่างไรเล่า เฝ้าด่านเยี่ยนอวิ๋นแห่งนี้ อย่างมากที่สุดก็แค่วิ่งควบม้าโอ้อวดศักดาแถวนอกด่านสักยี่สิบสามสิบลี้เท่านั้นเอง

อาหมู่เอ่อร์ส่ายศีรษะ ดึงสายตากลับมา หมุนตัวเดินกลับไปข้างโต๊ะไม้ ยื่นมือออกไปหมายจะหยิบไหดินเผาสีดำที่ยังมีเนื้อวัวเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง

ทว่า เมื่อปลายนิ้วเพิ่งจะแตะโดนผิวอันเย็นเฉียบด้านนอกของไหดินเผา การเคลื่อนไหวของเขาก็พลันชะงักแข็งค้าง

อาหมู่เอ่อร์ก้มหน้า จ้องไหบนโต๊ะที่บรรจุเนื้อวัวตุ๋นน้ำแดงเขม็ง มันวางทิ้งไว้กลางฤดูร้อนตั้งหลายวันแต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะเน่าเสียแม้แต่น้อย จากนั้นเขาก็หันขวับ มองตรงไปยังกล่องไม้สี่เหลี่ยมและย่ามผ้าใบที่บรรทุกอยู่บนหลังม้าสำรองตามถนนใหญ่นอกหน้าต่าง

คืนก่อนนู้น ตอนที่เขากึ่งหลับกึ่งตื่นนอนไม่หลับ เคยได้ยินทหารเกณฑ์ต้าอวี๋สองนายที่เฝ้าหน้าประตูคุยเรื่อยเปื่อย ตอนนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจ ทว่ายามนี้ คำพูดขาดๆ หายๆ ไม่กี่ประโยคเหล่านั้น กลับประดุจสายฟ้าฟาดหลายระลอกที่ระเบิดก้องในหัวของเขา!