ตอนที่ 1048 เสียงสนั่นสะเทือนฟ้า ขนแกะไร้รอยขีดข่วน

เฉินเหวินชิงฟังแล้วหัวใจพองโต รีบก้มตัวประสานมือคารวะ "ท่านอ๋องโปรดวางพระทัย ข้าน้อยจะติดตามท่านนักพรตไม่ห่างกาย จะใช้ความพยายามสุดกำลังเพื่อช่วยท่านนักพรตสร้างศัสตราเทพขึ้นมาให้จงได้ จะไม่ทำให้ท่านอ๋องต้องผิดหวังเป็นอันขาด!"

เซี่ยงเทียนเซียวพยักหน้าอย่างพึงพอใจโดยไม่กล่าววาจาใดอีก เขาหันหลังกลับพร้อมเหล่าองครักษ์ประจำตัวแล้วก้าวเดินจากเหมืองหินไปด้วยความรวดเร็ว

เมื่อขบวนเสด็จของอ๋องฉู่ลับหายไปจากปากทางเข้าหุบเขา เฉินเหวินชิงจึงยืดตัวตรงขึ้นมา เขาทรัตเหงื่อเย็นบนหน้าผากพลางหันไปมองนักพรตเสวียนเจิน แล้วลดเสียงต่ำลงถามว่า "ท่านนักพรต เราเปิดอกคุยกันตรง ๆ เถอะ อีกสามวันให้หลัง 'อัสนีสะเทือนฟ้า' ที่ใส่ในลูกเหล็กดิบนี้ จะระเบิดดังสนั่นได้จริงหรือ?"

นักพรตเสวียนเจินยามนี้ไม่มีแก่ใจจะวางท่าทางอีกต่อไป เขาถอนหายใจพลางทำหน้าขมขื่น "ท่านเฉิน เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ดังก็ต้องทำให้มันดังให้ได้! ผงระเบิดเมื่อครู่นี้ที่อานุภาพไม่เพียงพอ เป็นเพราะดินประสิวมีความชื้นสูงเกินไป และถ่านไม้ก็บดไม่ละเอียดพอ สามวันนี้รบกวนท่านเฉินช่วยจัดสรรช่างฝีมือมือไวห้าสิบคนให้ข้า คอยร่อนผงยาและนำไปอบด้วยไฟอ่อนทั้งวันทั้งคืนโดยไม่ต้องหยุดพัก! ตราบใดที่อบผงยาจนแห้งสนิท แล้วอัดเข้าไปในลูกเหล็กดิบจนแน่นปึ้ก ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามันจะระเบิดหินให้แตกกระจายไม่ได้!"

สวีเป้าที่เงียบมาตลอดกอดอกพลางแค่นหัวเราะ "เจ้าไอ้แก่หัวงู เจ้าควรทำให้มันเกิดเรื่องเป็นราวได้จริง ๆ นะ บอกความจริงให้ก็ได้ ไม่ใช่แค่เจ้าที่กำลังปรุงยา ข้าเองสองวันนี้ก็จับช่างตีเหล็กฝีมือดีที่สุดหลายสิบคนจากกองสรรพาวุธจิงโจวขังไว้ในหุบเขาหลังแล้ว ทุกคนกำลังละลายเหล็กเทเบ้าหล่อทั้งวันทั้งคืนตามขนาดของ 'พระโพธิสัตว์เหล็ก' จากค่ายชิงเฟิง! อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ค่ำ ปืนใหญ่เหล็กเล่มยักษ์ที่กองทัพฉู่เราสร้างเองก็จะออกมาให้เห็น! ถึงตอนนั้นหากปืนใหญ่ของข้าสร้างสำเร็จ แต่ยาของเจ้ากลับไร้น้ำยา ก็ระวังหัวของเจ้าไว้ให้ดี!"