ตอนที่ 1050 ปืนใหญ่ระเบิดคาลำกล้อง เลือดเนื้อกระจายเกลื่อน

ช่างเหล็กชราผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ตรงมุมห้องอ้าปากค้าง เขามองดูลำกล้องปืนใหญ่หยาบ ๆ กระบอกนั้นที่เพิ่งจะกะเทาะแม่พิมพ์ดินออกเมื่อกลางดึกวานนี้ ภายในลำกล้องเหล็กดิบยังมีรูพรุนที่ขัดอย่างไรก็ไม่ออก บนใบหน้าของเขาฉายแววลังเลชั่วขณะ แต่เมื่อหันไปเห็นท่าทางตื่นเต้นดีใจของอ๋องฉู่และเหล่าแม่ทัพ อีกทั้งยังนึกถึงชะตากรรมหากขัดใจท่านอ๋องเข้า ช่างเหล็กชราจึงหดคอถอยหลังและกลืนคำพูดที่จวนจะหลุดออกมาลงไปในท้องจนหมดสิ้น

พลปืนทหารฉู่หกนายรับถุงดินปืนหนักอึ้งที่เป็นดินปืนต้นฉบับจากค่ายชิงเฟิงมา สีหน้าของพวกเขาก็เผยความตื่นเต้นออกมา สองนัดก่อนหน้านี้เหมือนการผายลมไม่มีผิด นับว่าขายหน้าพลปืนอย่างพวกเขายิ่งนัก ครานี้ได้เปลี่ยนมาใช้ของจริงแล้ว ในที่สุดก็น่าจะแสดงอานุภาพให้เป็นที่ประจักษ์ได้เสียที!

คนกลุ่มหนึ่งรีบกรอกดินปืนเม็ดทั้งถุงลงไปในก้นลำกล้องปืนเหล็กดิบที่หยาบกร้าน เนื่องจากผนังด้านในของลำกล้องที่หล่อขึ้นเองนั้นขรุขระและไม่ได้ผ่านการกลึงด้วยเครื่องจักร เมื่อยัดกระสุนเหล็กเข้าไปมันจึงติดขัดอยู่ครึ่งทาง พลปืนร่างกำยำสองนายจึงตัดสินใจเงื้อค้อนไม้ขึ้นฟาดลงไปอย่างแรงจนกระสุนเหล็กตันถูกอัดเข้าไปจนแน่นสนิทไม่มีเหลือช่องว่างแม้แต่น้อย!

"กราบทูลท่านอ๋อง! บรรจุกระสุนเสร็จสิ้นแล้ว!" สิบเอกผู้คุมการยิงยืดอกขึ้นแล้วตะโกนรายงานเสียงดัง

ด้วยประสบการณ์ที่ถูกแรงอัดของปืนใหญ่จริงกระแทกจนบาดเจ็บเมื่อหลายวันก่อนที่ชานเมืองทิศใต้ สวีเป้าจึงจำฝังใจ รีบเข้ามาคุ้มกันเซี่ยงเทียนเซียวและเฉินเหวินชิงถอยไปอยู่หลังแท่นสูงห่างออกไปหกสิบก้าว ส่วนพลปืนทหารฉู่ทั้งหกนายนั้นปฏิบัติตามกฎที่เรียนมา ห้าคนถอยหลังไปสิบกว่าก้าวแล้วย่อตัวลงเอามือปิดหู สิบเอกผู้คุมการยิงถือคบเพลิงมุ่งตรงไปยังช่องชนวนท้ายปืนด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม