ตอนที่ 1054 ทะเลทรายนองเลือด กระโจมทองขวัญผวา

ในขณะที่สวีเป้าซึ่งอยู่นอกเมืองจิงโจวยังคงต้องกล้ำกลืนฝืนทนอยู่นั้น ณ ใจกลางทุ่งหญ้าเป่ยตี๋ที่อยู่ห่างออกไปหลายพันลี้ กระแสลมกลับเปลี่ยนทิศไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

ยามนี้เป็นช่วงปลายฤดูร้อนย่างเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ร่วง ปลายยอดหญ้าบนทุ่งกว้างเพิ่งจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแห้งกรัง ทว่าราชสำนักเป่ยตี๋ในส่วนลึกของทะเลทรายกลับคล้ายย่างเข้าสู่เหมันต์อันหนาวเหน็บก่อนเวลาอันควร

ใจกลางราชสำนัก ด้านนอกกระโจมทองของจอมหมาป่าซึ่งกินพื้นที่หลายหมู่และค้ำยันด้วยเสายักษ์หุ้มทองคำแปดต้น นักรบกระโจมทองสามพันนายในชุดเกราะเหล็กสองชั้นต่างยืนกุมด้ามดาบ แม้แต่เสียงหายใจก็ยังกดต่ำลงจนถึงขีดสุด

บรรยากาศภายในกระโจมทองยิ่งเงียบสงัดจนชวนให้อึดอัดแทบหายใจไม่ออก

บนบัลลังก์หมาป่าขาวที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องบน มีบุรุษวัยล่วงเลยห้าสิบปีผู้หนึ่งนั่งอยู่ รูปร่างของเขากำยำล่ำสันดั่งหอคอยเหล็ก สวมฉลองพระองค์มังกรแห่งเป่ยตี๋สีดำปักลวดลายหมาป่าสีทอง บนศีรษะสวมมงกุฎหัวหมาป่าทองคำแท้ประดับทับทิมสีเลือดนกพิราบเก้าเม็ด ดวงตาคู่คมดั่งพญาเหยี่ยวหรี่ลงครึ่งหนึ่ง แม้จะไม่เอ่ยคำใดออกมาสักประโยคเดียว แต่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่ปกครองเหล่านักรบผู้เหนี่ยวน้าวคันศรนับล้านบนทุ่งหญ้ามาเนิ่นนานถึงสามสิบปี ก็กดทับจนเหล่านายกองหมื่นและเหล่าต้าไถจี๋หลายสิบชีวิตเบื้องล่างไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง