บทที่ 385 สิ้นเสียงฆ้อง วิ่งลงหลุม

ภายในอุโมงค์ใต้ดิน เป็นอีกโลกหนึ่งที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง

ตามแบบแปลนที่จ้าวเหิงมอบให้ พื้นที่ที่ถูกขุดเจาะไม่ได้เป็นเพียงแค่ที่ซ่อนตัว กับดักพื้นพลิกที่เหยียบแล้วร่วงลงไปทันที ถูกพรางตาไว้อย่างแนบเนียนบนเส้นทางที่จำเป็นต้องผ่าน ภายในผนังมีการเจาะรูเล็กๆ เอาไว้ ซึ่งสามารถใช้ส่องดูภายนอกได้ และในยามวิกฤตก็ยังสามารถใช้อัดควันพิษมรณะเข้าไปได้อีกด้วย

เสบียงอาหารทั้งหมดที่กินได้ ถูกขนย้ายลงมาเก็บไว้ในโลกใต้ดินแห่งนี้จนหมดสิ้น

เพียงเวลาสั้นๆ แค่สิบกว่าวัน ทุ่งกว้างทางตอนเหนือของเมืองอวิ๋นโจว หมู่บ้านหลายสิบแห่งแทบจะถูก "คว้านไส้ใน" จนเกลี้ยง

บนพื้นดิน เหลือเพียงบ้านเรือนที่ว่างเปล่าเงียบเหงาและร่องรอยการใช้ชีวิตที่ถูกสร้างภาพลวงตาไว้อย่างประณีต ทว่าใต้ผืนดินนั้น อาณาจักรใต้พิภพที่สลับซับซ้อนและเต็มไปด้วยอันตรายได้ก่อร่างสร้างตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ รอคอยที่จะกลืนกินผู้รุกรานทุกคนที่กล้าย่างกรายเข้ามา