บทที่ 388 วิธีการอำมหิต รมควันปากหลุม

ร่างของเขาครูดไปกับพื้นดินที่ขรุขระ ไม่อาจส่งเสียงร้องใดๆ ออกมาได้ มีเพียงความหวาดกลัวอันไร้ที่สิ้นสุดที่แผ่ซ่านกัดกินหัวใจ

ในความมืดมิด ดวงตาหลายคู่จับจ้องมองเขาอย่างเย็นชา

ยังไม่ทันที่เขาจะถูกลากไปจนสุดทาง เคียวคมกริบเล่มหนึ่งก็ตวัดวูบออกมาจากความมืด ปาดเข้าที่ลำคอของเขาอย่างแม่นยำและเงียบเชียบ

......

บนพื้นดิน ถูเก๋อเริ่มหมดความอดทน