บทที่ 498 คิ้วตาดุจพิมพ์เดียวกัน เค้าโครงหน้าแห่งราชวงศ์

พุ่มไม้ไม่ไกลนักสั่นไหว ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่กำยำคนหนึ่ง พากลุ่มชายฉกรรจ์หลายสิบคนที่ถือหน้าไม้เสินจีเช่นเดียวกัน ค่อยๆ เดินออกมา

ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้า มีใบหน้าหล่อเหลา คิ้วตาอ่อนโยน บนใบหน้ายังประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกอบอุ่นราวกับอาบสายลมฤดูใบไม้ผลิ

ทว่าเฉินจงและหลินเยว่กลับไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย ลูกดอกหน้าไม้ที่ราวกับเคียวของยมทูตเมื่อครู่นี้ ก็ถูกยิงออกมาจากมือของคนเหล่านี้แหละ

พวกเขาสัมผัสได้ว่า คนกลุ่มนี้ตรงหน้า แม้จะดูไม่เต็มไปด้วยจิตสังหารเหมือนชายชุดดำเมื่อครู่ แต่บนร่างของทุกคนกลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายความดุดันและปราดเปรียว เห็นได้ชัดว่าล้วนเคยผ่านสนามรบและเคยเห็นเลือดมาแล้วทั้งสิ้น

โดยเฉพาะชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้า แม้เขาจะกำลังยิ้ม แต่ดวงตาที่ลึกล้ำคู่นั้น กลับเหมือนบ่อน้ำโบราณ ทำให้คนมองไม่ออกเลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่