บทที่ 504 วิชาพิสดารหมอผี แลกชีวิตด้วยชีวิต

แต่เฉียนปู้โซวผู้นี้ถึงอย่างไรก็เป็นคนที่ถานไถหมิงเยว่เชิญมา เขาจึงไม่อาจพูดอะไรได้มาก ทำได้เพียงกดข่มความกังวลไว้ในใจ สองตาจ้องมองเฉียนปู้โซวเขม็ง เกรงว่าอีกฝ่ายจะทำเรื่องอะไรที่เกินเลยไป

เฉียนปู้โซวไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดอย่างไร เขาเดินไปที่ข้างเตียง ทรุดตัวลงนั่งอย่างไม่เกรงใจ ดวงตาขุ่นมัวกวาดมองจ้าวเหยี่ยนขึ้นลง

"มือ" เขาเอ่ยออกมาสั้นๆ ได้ใจความเพียงคำเดียว

หลี่เต๋อเฉวียนรีบนำมือของจ้าวเหยี่ยนออกมาจากใต้ผ้าห่มบาง แล้ววางลงบนขอบเตียง

เฉียนปู้โซวยื่นนิ้วมือที่ผอมแห้งราวกับกิ่งไม้สองนิ้วออกมา วางทาบลงบนชีพจรของจ้าวเหยี่ยน แล้วหลับตาลง