บทที่ 512 พี่น้องรำลึกความหลัง เมฆหมอกแห่งสงครามก่อตัว

เห็นเพียงหลินเยว่หิ้วถังน้ำสะอาด เดินเข้ามาจากนอกประตูเรือน นางยังคงสวมชุดผ้าป่านหยาบๆ ตัวนั้น ทว่าท่วงท่ายืดตรง แววตากระจ่างใส แสงไฟสลัวสาดส่องลงบนใบหน้าที่ดูซูบผอมเล็กน้อยแต่ยังคงความงดงามเยือกเย็นของนาง เพิ่มความอ่อนโยนขึ้นมาหลายส่วน

หลินเยว่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง วางถังน้ำลงบนพื้นอย่างมั่นคง สายตาสงบนิ่งมองเฉินจง แล้วกล่าวย้ำอีกครั้ง

"ท่านไปรำลึกความหลังกับพี่หมิงเลี่ยเถิด คืนนี้ข้าจะเข้าเวรเฝ้ายามเอง"

ถานไถหมิงเลี่ยมองหลินเยว่ที่อยู่ตรงหน้า เพิ่งจะอ้าปากเตรียมเอ่ยชมว่า "ยังคงเป็นน้องหลินเยว่ที่รู้ความ" ทว่าคำพูดมาถึงปาก กลับเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่ลำคอกะทันหัน

เขาหันขวับกลับมา ดวงตากลมโตราวกับกระดิ่งจ้องมองหลินเยว่เขม็ง ก่อนจะหันคออย่างแข็งทื่อกลับไปมองเฉินจงที่ยืนอยู่ด้านข้าง