บทที่ 581 โจรขโมยสุราเมาพับ รนหาที่ตาย

"นี่เป็นเรื่องดี" ถานไถหมิงเยว่ยิ้มพยักหน้า "ท่านสวีโยวก็เคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่า ยามนี้ใต้หล้าของต้าอวี๋วุ่นวาย สายใยแห่งวรรณกรรมขาดสะบั้น หากค่ายชิงเฟิงสามารถก่อตั้งสถานศึกษาให้มีเสียงท่องตำราดังขึ้นได้ ย่อมสามารถรวบรวมใจราษฎรได้อย่างแน่นอน ข้าจะไปติดประกาศในเมืองอวิ๋นโจว เพื่อตามหาบัณฑิตเฒ่าที่มีความประพฤติดีงามสักสองสามคน..."

"ไม่ต้องเชิญบัณฑิตเฒ่า" จ้าวเหิงขัดจังหวะนางอีกครั้ง มุมปากยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา "ข้าไม่สอนคำสอนของขงจื๊อหรือบทกวีใดๆ ทั้งนั้น และก็ไม่สอนตำราสี่คัมภีร์ห้า หรือบทความแปดตอนด้วย ของพวกนั้น ช่วยต้าอวี๋ไม่ได้ และก็ช่วยราษฎรที่กำลังหิวโหยหนาวเหน็บในใต้หล้านี้ไม่ได้เช่นกัน"

รอยยิ้มบนใบหน้าของถานไถหมิงเยว่แข็งค้างไป "ไม่สอนตำราสี่คัมภีร์ห้า? แล้วจะสอนอะไรเล่า?"

"สอนคณิตศาสตร์!" สายตาของจ้าวเหิงดุจคบเพลิง เน้นย้ำทีละคำกระแทกลงบนโต๊ะหิน "สอนหลักการหยั่งรู้สรรพสิ่ง! สอนการตีเหล็ก! สอนวิชาแพทย์!"