บทที่ 597 จดหมายเท็จลวงศัตรู ลอบวางผังสองเขต

จ้าวเหิงพยักหน้า "ไม่แปลกหรอก คนของเว่ยอู๋หยาเลือกคนที่มีประโยชน์จากหมู่ผู้ลี้ภัย—คนที่รู้หนังสือ มีฝีมือช่าง ซื่อสัตย์ควบคุมง่าย อาศัยทั้งเงินทองและชีวิตคนในครอบครัวมาข่มขู่บีบบังคับ ให้พวกเขาเป็นสายลับ"

"เช่นนั้นก็จัดการง่าย" นักพรตเฒ่าเสวียนจีสะบัดแขนเสื้อ น้ำเสียงเย็นชา "ด้วยฝีมือของนักพรตเฒ่าอย่างข้า ภายในหนึ่งชั่วยาม สามารถลากคอสายลับทั้งหมดออกมาจากฝูงชนได้"

"ไม่รีบ" จ้าวเหิงส่ายหน้า

คำสองคำนี้เอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา แต่ทุกคนในลานเรือนกลับสัมผัสได้ถึงน้ำหนัก