บทที่ 625 ชิมเนื้อที่จุ้ยเซียน สืบความนัยทางน้ำ

"จือเวยเด็กคนนั้นเดาได้ไม่ผิดเลยจริงๆ เสบียงอาหารในเจียงหนานไม่ใช่ว่าหาซื้อไม่ได้ แต่เป็นเพราะขนส่งออกไปไม่ได้ต่างหาก"

"การที่พ่อค้าเกลือนำเกลือทิ้งมามัดรวมพ่วงขายกับเสบียงอาหาร เดิมทีก็ถือเป็นการฉวยโอกาสปล้นชิงตอนไฟไหม้อยู่แล้ว แต่นี่ก็ยังเป็นเพียงมีดที่แทงมาซึ่งๆ หน้าเท่านั้น ในที่ลับ บนเส้นทางน้ำยังมีคนคอยดักปล้นสังหารเรือขนส่งเสบียงอยู่อีก"

"ในบรรดาโจรลุ่มน้ำเหล่านี้ มีจำนวนเท่าใดที่ตั้งตัวขึ้นมาเอง และมีจำนวนเท่าใดที่มีคนคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง?"

เสิ่นว่านหาวไม่ได้เอ่ยข้อสงสัยนี้ออกมา