บทที่ 640 เสบียงลวงตาพรางศัตรู ลอบขนย้ายซ่อนเร้น

บนชั้นสองของเหลาอาหารที่อยู่ห่างออกไป มีคุณชายผู้หนึ่งนั่งถือพัดจีบแกว่งไปมาอยู่ริมหน้าต่าง คีบถั่วลิสงเข้าปากสลับกับพูดคุยหัวเราะกับบ่าวรับใช้ข้างกายอย่างไม่ใส่ใจนัก

ทว่าพัดที่แกว่งไปมานั้น มักจะหยุดชะงักไปครู่หนึ่งเสมอ

ในชั่วขณะนั้นเอง สายตาก็จะเหลือบมองไปทางท่าเรือ ก่อนจะดึงกลับมาทำตัวตามปกติราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

เฉินซานหยวนจับตามองสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด

รวมถึงชายสวมหมวกฟางที่นั่งดื่มชาเย็นชืดอยู่ครึ่งค่อนวันโดยไม่ยอมลุกไปไหนตรงเพิงขายน้ำชา และพ่อค้าเร่ที่เลือกปลาอยู่นานสองนานแต่กลับไม่ซื้อเลยสักตัวตรงตลาดปลา