บทที่ 655 ตั้งข่ายเครื่องเหวี่ยงหิน ขับไล่ศัตรูสำแดงเดช

สองเค่อต่อมา ม่อเจิ้งชิงปีนขึ้นมากำแพงเมืองอย่างหอบกระหืดกระหอบ เขาพักอยู่ที่ค่ายผู้ลี้ภัยฝั่งโน้น จึงวิ่งรวดเดียวมาตลอดทาง เมื่อมาถึงบนกำแพงเมือง จ้าวเหิงก็คว้าแขนเขาไว้ ลากไปที่เชิงเทิน แล้วชี้ไปทางทิศเหนือ

"ดูนั่นสิ"

ม่อเจิ้งชิงหมอบอยู่บนเชิงเทินหรี่ตามองอยู่นาน สีหน้าก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปทีละน้อย

"นี่คือ... เครื่องเหวี่ยงหินหรือขอรับ?"

"ใช่ ท่านลองประเมินดูสิว่า เครื่องเหวี่ยงหินแบบใช้เครื่องถ่วงน้ำหนักขนาดใหญ่ปานนี้ แขนไม้ก็ยาว กล่องถ่วงน้ำหนักก็ใหญ่ถึงเพียงนั้น หากบรรจุหินหนักสามสี่ร้อยชั่ง จะสามารถเหวี่ยงไปได้ไกลสักแค่ไหน?"