บทที่ 670 สลับกันก่อกวน เป่ยตี๋วุ่นวายไร้ระเบียบ

"ข้อที่สอง ทุกครั้งที่ไปก่อกวนหน้าค่ายของพวกมัน ใช้เวลาห้ามเกินหนึ่งเค่อ"

"ข้อที่สาม ทุกคนถอดชุดเกราะหนักออก เปลี่ยนเป็นเกราะเบา ทิ้งอาวุธยาวไปให้หมด พกไปแค่หน้าไม้เสินจี จำไว้ให้ดี วิ่งให้เร็วสำคัญกว่าฆ่าคนได้มากเป็นร้อยเท่า"

ถานไถหมิงอวี่ถูมือไปมา เดาะลิ้นอย่างเสียดาย "พี่เขย แล้วถ้าเกิดพวกมันเสนอหน้ามาให้ถึงที่ ข้าจะยิงธนูแถมตายไปสักสองสามคน คงไม่เป็นไรกระมัง?"

"ยิงได้ ยิงเสร็จแล้วก็หนี" จ้าวเหิงยื่นมือไปเคาะบนเกราะป้องกันหน้าอกของเขา "หากเจ้าละโมบในความดีความชอบจนถูกพวกมันกัดหางเข้าให้ นั่นก็คือการเอาชีวิตไปทิ้ง ถึงตอนนั้นข้าจะไม่เปิดประตูเมืองให้เจ้าด้วยซ้ำ"

อู๋กังพยักหน้าอย่างหนักแน่น ท่องจำกฎเหล็กไว้ในใจเงียบๆ แล้วเอ่ยถาม "ท่านจ้าว การก่อกวนเช่นนี้ ต้องทำไปถึงเมื่อใดจึงจะสิ้นสุดหรือขอรับ?"