บทที่ 689 กลับค่ายหารือราชการ หมื่นสรรพสิ่งเริ่มเปลี่ยนโฉม

สวีโยวไม่วางใจ จึงยกโต๊ะมาวางด้วยตนเองแล้วนั่งลงที่จุดลงทะเบียนผู้ลี้ภัยจากเมืองยงโจว เขาไม่ได้สอบถามแบบลวกๆ เหมือนขุนนางที่อยู่บนหอคอยงาช้าง แต่เขากลับตรวจสอบทะเบียนราษฎร์และจำนวนคนในครอบครัวของแต่ละครัวเรือนอย่างละเอียด ถึงขั้นสอบถามอย่างถี่ถ้วนว่าคนเหล่านั้นมีฝีมือด้านใดบ้าง และทำการเกษตรได้ดีเพียงใด

ดวงตาของเขาที่ผ่านการอ่านเอกสารมานับไม่ถ้วน สามารถแยกแยะได้อย่างง่ายดายว่าใครกำลังโกหกหรือใครกำลังกล่าวเกินจริง

บรรดาผู้ลี้ภัยที่เดิมทีรู้สึกชาชินและหวาดกลัว เมื่อได้เห็น "ใต้เท้า" ผู้มีเส้นผมหงอกขาวแต่กลับลงมานั่งคุมงานด้วยตนเอง ความรู้สึกที่โอนเอนไม่มั่นคงในใจของพวกเขากลับสงบลงได้อย่างน่าอัศจรรย์

พวกเขาเริ่มเชื่อมั่นว่า "การแบ่งที่นา" ที่ท่านจ้าวผู้นั้นได้ให้สัญญาไว้ บางทีอาจจะไม่ใช่คำพูดที่เลื่อนลอย

จ้าวเหิงใช้เวลาอีกไม่กี่วันร่วมกับสวีโยว ในที่สุดก็กำหนดแผนการตั้งถิ่นฐานและการแบ่งที่นาได้สำเร็จ