บทที่ 754 เบิกเนตรวิชาคำนวณ จับเป็ดขึ้นคอน

ทั้งสามคนล้วนเป็นผู้ที่เคยร่ำเรียนหนังสือมา พื้นฐานจึงไม่เลวร้ายนัก ในตอนแรกเมื่อต้องเผชิญกับสัญลักษณ์ที่โค้งไปงอมาเหล่านั้นยังรู้สึกขัดตา ทว่าเมื่อเริ่มจับจุดได้ ตรรกะอันรัดกุมชุดนั้นก็ทำให้พวกเขาลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น การบวก ลบ คูณ หาร เป็นสิ่งที่มองเห็นภาพและเข้าใจง่ายกว่าการคำนวณด้วยไม้คำนวณแบบเดิมมากนัก

จวบจนพลบค่ำ ฟางฉี่เหวินที่ยังมีหยาดเหงื่อเกาะอยู่บนหน้าผาก ก็สามารถคำนวณโจทย์การคูณเลขสองหลักด้วยตัวเองได้อย่างกระท่อนกระแท่น เมื่อเขาใช้มือที่สั่นเทาเขียนคำตอบที่ตรงกับบนกระดานดำทุกกระเบียดนิ้วลงบนกระดาษ ทั้งร่างก็ราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงออกไปจนหมดสิ้น เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน บอกไม่ถูกว่าเป็นความพ่ายแพ้หรือความตื่นตาตื่นใจกับสิ่งใหม่กันแน่

จ้าวเหิงเห็นว่าทั้งสามคนพอจะเข้าใจหลักการคร่าวๆ แล้ว จึงโยนชอล์กกลับลงไปในกล่องไม้ "หลังจากโรงเรียนเปิดแล้ว ช่วงเช้าพวกท่านทั้งสามคนมาเรียนสิ่งใหม่ๆ กับข้า ส่วนช่วงบ่ายก็ไปสอนพวกเด็กๆ พวกท่านเรียนรู้ไปได้เท่าไหร่ ก็สอนไปเท่านั้น รอจนพวกท่านเรียนจบตำราสองสามเล่มนี้ พวกเด็กๆ ก็น่าจะตามทันพอดี"

ฟางฉี่เหวินแค่นยิ้มขื่น ลุกขึ้นยืนแล้วประสานมือคารวะ "ท่านจ้าว ท่านทำเช่นนี้... ช่างเป็นการจับเป็ดขึ้นคอนบังคับให้ทำในสิ่งที่ไม่ถนัดเสียจริง"

จ้าวเหิงปรายตามองเขา น้ำเสียงราบเรียบ "โรงเรียนใกล้จะเปิดแล้ว ไม่มีเวลาให้เตรียมตัวอย่างสบายใจมากนักหรอก"