บทที่ 782 อำนาจราชสำนักเสื่อมถอย ไอสังหารก่อตัวในเงามืด

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้ายามราตรีที่มืดมิดนอกหน้าต่าง ราวกับจะสามารถมองทะลุความมืดมิดนั้น ไปเห็นกรงขังอันวิจิตรตระการตาที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้

"บัดนี้วังหลวงแห่งราชวงศ์ต้าอวี๋ ตั้งแต่ตำหนักและคลังหลวง ไปจนถึงสมุดรายชื่อขุนนาง ยังมีความลับใดหลงเหลืออยู่อีกหรือ? สถานที่แห่งนั้น กลายเป็นสวนหลังบ้านของเว่ยอู๋หยาไปตั้งนานแล้ว"

คำพูดประโยคนี้ เปรียบเสมือนเข็มเล่มหนึ่ง ที่ทิ่มแทงเข้าไปในใจของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์อย่างลึกซึ้ง

อำนาจราชสำนักเสื่อมถอย จนถึงขั้นนี้เชียวหรือ!

ขุนนางภายนอกคนหนึ่ง สามารถเข้าออกเขตหวงห้ามของวังหลวงได้ตามอำเภอใจ เปิดอ่านเอกสารลับที่สมควรมีเพียงองค์จักรพรรดิเท่านั้นที่สามารถแตะต้องได้ มิหนำซ้ำยังสามารถนำภาพวาดของอดีตรัชทายาทเมื่อร้อยปีก่อนออกมาได้ นี่ไม่ใช่แค่การมีอำนาจล้นฟ้า แต่นี่คือการแย่งชิงแผ่นดินอย่างแท้จริง!