บทที่ 786 มังกรซ่อนในบ่อแห้ง อีกหนึ่งฟ้าดินที่ซ่อนเร้น

จ้าวเหิงหยุดฝีเท้าลงโดยไม่ได้หันกลับไป

ในคุกใต้ดินเงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงหยดน้ำที่ร่วงหล่นกระทบแผ่นหิน และเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วงและอึดอัดของโจวเฟิง

"ข้า... ยังรู้ความลับอีกเรื่องหนึ่ง" น้ำเสียงของโจวเฟิงแหบพร่า โซ่เหล็กดังกระทบกันเบาๆ ตามการขยับตัวของเขา "ความลับ... เกี่ยวกับเมืองยวี่จิง"

จ้าวเหิงยังคงหันหลังให้เขา ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับรูปสลักหิน

"แค่ก... แค่กๆ..." โจวเฟิงไออย่างรุนแรงจนสะเทือนไปถึงบาดแผลบนร่างกาย แต่เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย เพียงแต่หอบหายใจแล้วรีบกล่าวอย่างร้อนรน "ข้ารู้จักเส้นทางลับสายหนึ่ง เส้นทางลับที่สามารถทะลุเข้าออกเมืองยวี่จิงได้โดยตรง"