บทที่ 803 เมล็ดพันธุ์เทพออกรวง ทหารผ่านศึกเป่าขวด

กั่วกั่วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากปรบมือชอบใจ "สวยจังเลย! ท่านพ่อ ข้าเอาอีก!"

จ้าวเหิงหยิบอันใหม่ขึ้นมาจุด ถานไถหมิงเยวี่ยก็เดินเข้ามา หยิบไปหนึ่งอันแล้วนำไปจ่อกับชุดจุดไฟ ภายใต้แสงไฟสว่างไสว ครอบครัวสี่คนเบียดเสียดกันอยู่ในลานบ้าน เสียงหัวเราะดังแว่วไปไกล

ทหารหนุ่มที่ยืนเวรยามลาดตระเวนอยู่ด้านนอก มองดูแสงสว่างเหนือลานบ้านและฟังเสียงหัวเราะ พลางถูมือที่หนาวจนแข็ง แล้วพึมพำกับเพื่อนร่วมงานข้างกาย "เจ้าว่า หากวันข้างหน้าพวกเราได้ใช้ชีวิตแบบนี้บ้าง จะดีสักแค่ไหนกันนะ"

เพื่อนร่วมงานซุกมือไว้ในแขนเสื้อ พยักหน้าเห็นด้วย "ติดตามอาจารย์ ช้าเร็วก็ต้องมีวันนั้น เจ้าไม่เห็นหรือว่าตอนนี้พวกเราได้กินอะไร? มีน้ำแกงเนื้อทุกมื้อ เรื่องแบบนี้เมื่อก่อน แค่ฝันยังไม่กล้าฝันเลย"

ไม่ไกลออกไปนัก ใต้ต้นไม้เก่าแก่ต้นหนึ่ง นักพรตเฒ่าเสวียนจียืนพิงต้นไม้ แหงนหน้ากระดกเหล้าเข้าปาก เขามองดูประกายไฟกลางอากาศ แล้วเรอออกมาด้วยฤทธิ์สุรา