บทที่ 810 วางผังคลังแสง ข่มขวัญเหล่าขุนศึก

เมล็ดหยาบๆ บดขยี้อยู่ระหว่างซี่ฟัน ความหวานอันเรียบง่ายแผ่ซ่านไปทั่วปาก ไอความร้อนและรสชาตินั้น ทำให้เขานึกถึงข้าวโพดต้มที่ซื้อจากแผงลอยริมถนนตอนเลิกงานดึกดื่นในชาติก่อน ตอนนั้นเขายังมีหนี้บ้านที่ต้องผ่อนจ่ายไม่หมด

เพียงชั่วพริบตานั้น เขาก็กลับมายังลานบ้านแห่งนี้อีกครั้ง ข้างหูคือเสียงหัวเราะของกั่วกั่ว

"หอมมาก หวานมากด้วย" ถานไถหมิงเยวี่ยกัดไปคำเล็กๆ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นทันที มองของในมือด้วยความประหลาดใจระคนยินดี

กั่วกั่วใช้สองมือโอบอุ้มข้าวโพดที่ยาวกว่าใบหน้าเล็กๆ ของนาง แทะจนเศษสีเหลืองทองเลอะเต็มปาก หัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจ

นักพรตเฒ่าเสวียนจีแทะข้าวโพดทั้งฝักจนสะอาดเกลี้ยงเกลาภายในสองสามคำ เดาะลิ้นอย่างยังไม่หนำใจ ดวงตาจ้องเขม็งไปยังฝักที่เหลืออยู่ในมือของจ้าวเหิง