บทที่ 816 ธุรกิจผูกขาด บีบคั้นอย่างเบ็ดเสร็จ

เหอจิ่งหมิงดีใจอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ แต่บนใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นเจ็บปวดรวดร้าวอย่างถึงที่สุดในทันที เขาขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากสั่นระริก ราวกับถูกคนเอามีดแทงเข้าอย่างจัง เขาชี้ไปที่วงกลมบนแผนที่ น้ำเสียงถึงกับเปลี่ยนไป "อาจารย์... ท่านนี่... ช่างตาแหลมคมจริงๆ!"

"เนินหินดำแห่งนี้ แม้จะตั้งอยู่ในที่ห่างไกล แต่ก็เป็นเมืองเหมืองแร่ที่สำคัญทางตอนเหนือของเหยี่ยนโจว ผลผลิตเหล็กกล้าที่ได้ในแต่ละปี ต้องนำไปจัดหาเป็นอาวุธยุทโธปกรณ์ให้ทหารนับหมื่นนาย... ท่านขีดเอาไปแบบนี้ เท่ากับเอาครึ่งชีวิตของข้าไปเลยนะ!"

เขาแสดงละครได้อย่างสมจริงสมจัง ทั้งทุบอกชกตัว ราวกับกำลังเฉือนเนื้อตัวเองอยู่จริงๆ

จ้าวเหิงมองดูเขาแสดงละครอย่างเงียบๆ โดยไม่คิดจะเปิดโปง ในใจกลับรู้สึกขบขันอยู่บ้าง

เหอจิ่งหมิงแสดงละครอยู่นาน เมื่อเห็นจ้าวเหิงไม่หวั่นไหว ก็รู้ว่าละครฉากนี้ควรจะจบลงได้แล้ว เขากัดฟัน กระทืบเท้า ราวกับได้ตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ "ช่างเถอะ! เพื่อสานสัมพันธ์อันดีกับท่านอาจารย์ เหอผู้นี้... ขอยอมรับ! ที่ดินผืนนี้ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตกเป็นของท่านอาจารย์แล้ว!"