บทที่ 820 เขาสามารถซื้อได้ ข้าก็สามารถซื้อได้

ค่ายทัพจี้โจว

ภายในกระโจมแม่ทัพ หลิวพ่อจวินเตะโต๊ะแม่ทัพตรงหน้าจนคว่ำ แผนที่ ป้ายอาญาสิทธิ์ พู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกกลิ้งเกลื่อนกลาดเต็มพื้น

"ไร้ประโยชน์! ไร้ประโยชน์กันหมด!" ดวงตาของเขาแดงก่ำ ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกขังไว้ ชี้หน้าด่ากราดบรรดาขุนพลที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง "ทหารราบเกราะหนักสามพันนาย ทหารม้าเหล็กชั้นยอดห้าพันนาย! กลับถูกไอ้เต่าหดหัวเหอจิ่งหมิงตีกระเจิงจนต้องทิ้งหมวกทิ้งเกราะหนีตาย! พวกเจ้าเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!"

เบื้องล่าง รองแม่ทัพคนหนึ่งที่ทำหมวกเกราะหายและใบหน้าซีกหนึ่งถูกควันรมจนดำปิ๊ดปี๋เงยหน้าขึ้น น้ำเสียงสั่นเครือ

"ท่านแม่ทัพ นั่น... นั่นไม่ใช่สิ่งที่กำลังคนจะต้านทานได้เลยครับ"