บทที่ 832 เปลือยท่อนบนลงสนาม ปะทะขุนพลห้าวหาญด้วยความแกร่ง

ทหารผ่านศึกแถวหน้าส่งสายตาให้กัน

ทหารผ่านศึกที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าคนหนึ่งถ่มน้ำลาย สบถเสียงต่ำ "ให้ขุนพลที่ยอมจำนนมาคุมพวกเราเนี่ยนะ? มันคิดว่าตัวเองเป็นใคร?"

คนข้างๆ ผสมโรง "นั่นสิ ตอนที่พวกเราเอาชีวิตเข้าแลกอยู่นอกด่าน มันไปมุดหัวอยู่ที่ไหน? ได้ยินว่าเมื่อก่อนอยู่กองพันพยัคฆ์พิทักษ์ แค่ค่ายชิงเฟิงของเราบุกทะลวงรอบเดียวยังต้านไว้ไม่อยู่เลย"