บทที่ 834 สร้างบารมีลานฝึก มอบปืนอำลา

หลี่ต้าหนิวล้มลงจนมึนงงไปหมด บนหัวและใบหน้าเต็มไปด้วยโคลน เขาสะบัดหัวโตๆ ของตัวเอง คลานลุกขึ้นจากพื้น ดวงตาโตราวกับตาวัวเบิกกว้าง เขาไม่ยอมรับ! เมื่อกี้เห็นๆ อยู่ว่าเขาเป็นฝ่ายกดหูฉวนไว้ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงกระเด็นออกมาได้อย่างไร้เหตุผลล่ะ?

"ไม่ได้! เมื่อกี้ไม่นับ! ข้าประมาทไปหน่อย!" หลี่ต้าหนิวแหกปากตะโกน ก้าวยาวๆ เตรียมจะปีนกลับขึ้นไปบนแท่นอีกครั้ง "เอาใหม่! วันนี้ข้าต้องซัดเจ้าให้หมอบลงไปให้ได้!"

"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!"

ในตอนนั้นเอง เสียงตวาดเย็นเยียบก็ดังมาจากบนแท่นสูง

ถานไถหมิงอวี่ถือหอกทะลวงเกราะเหล็กลายพาดกลอนกระบอกนั้น เดินอย่างเนิบนาบมาที่ขอบลานประลอง มองลงมายังหลี่ต้าหนิวจากมุมสูง