บทที่ 850 หลิวหลีหลากสี สูตรลับขั้นสุดยอด

หลังจากสั่งการเรื่องการเปลี่ยนตัวผู้ดูแลโรงงานเสร็จ จ้าวเหิงก็หุบรอยยิ้มบนใบหน้า เอนกายพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ สีหน้ากลับมาเคร่งขรึมอีกครั้ง

"ทีนี้กลับมาพูดเรื่องหลิวหลีกันต่อ" จ้าวเหิงหยุดเคาะโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้า กดเสียงต่ำลง "เมื่อครู่เจ้าบอกว่าโจวชิงเข้าใจเรื่องส่วนผสมอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว เช่นนั้นข้าขอถามเจ้า หากต้องการเติมส่วนผสมลงในหลิวหลี เพื่อให้ของที่เผาออกมาไม่โปร่งใสอีกต่อไป แต่มีสีสันเฉพาะเจาะจง พวกเจ้าสามารถทำได้หรือไม่?"

"หลิวหลีมีสีหรือขอรับ?" โจวโหย่วเถียนอ้าปากค้าง เบิกตากว้าง อึ้งจนต่อคำพูดไม่ถูกไปพักใหญ่

ชายชาตรีนักตีเหล็กอย่างเขาก็รู้ดีว่า ของอย่างหลิวหลีนี้ยิ่งโปร่งใสแวววาวก็ยิ่งมีราคา ก่อนหน้านี้จ้าวเหิงทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากมาย คอยเร่งรัดให้พวกเขาทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อกำจัดสิ่งเจือปนที่อยู่ข้างในออกไป จนสามารถเผาชิ้นงานที่โปร่งใสไร้ที่ติออกมาได้ แล้วตอนนี้ดีๆ ทำไมถึงต้องเติมส่วนผสมลงไป เพื่อกลับไปเผาของที่มีสีสันออกมาอีกล่ะ?

"อาจารย์ หลิวหลีโปร่งใสดีๆ อยู่แล้ว เหตุใดถึงต้องใส่สีด้วยล่ะขอรับ?" โจวโหย่วเถียนขมวดคิ้วมุ่น นิ้วมือหยาบกร้านขยำชายเสื้อ "อีกอย่าง ต้องเติมสิ่งใดลงไปเป็นการเฉพาะ ถึงจะทำให้มันเปลี่ยนสีได้หรือขอรับ?"