ตอนที่ 874 เสวียนจีคุมทัพ, หมิงเยว่ส่งทาง

นั่นคือโรคระบาด! โรคระบาดที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ โดนเข้าก็มีแต่ตายสถานเดียว!

ท่านอาจารย์คิดจะบุกเดี่ยวเข้าไปในกองซากศพนั่นได้อย่างไรกัน? จะยอมให้เป็นแบบนี้ได้ยังไง?!

"ข้าบอกแล้ว พวกเจ้าไม่ต้องตามไป" จ้าวเหิงเดินมาตรงหน้าเสี่ยวอู่ ยื่นมือตบบ่าที่ดูผอมบางทว่าแกร่งดั่งเหล็กของเขา "เสี่ยวอู่ เจ้าตามข้ามานานขนาดนี้ ย่อมรู้นิสัยข้าดี เรื่องที่ข้าตัดสินใจไปแล้ว เคยเปลี่ยนใจตอนไหนบ้าง?"

"แต่ว่าท่านอาจารย์ขอรับ..." เสี่ยวอู่ร้อนใจจนขอบตาแดงก่ำ เขาทรุดเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นทันควัน สองมือโอบขาท่อนล่างของจ้าวเหิงไว้แน่น "ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน! ต่อให้ท่านจะบุกไปกลางดงทัพนับหมื่นแสน เสี่ยวอู่ก็จะไม่ขวางเด็ดขาด เสี่ยวอู่จะจูงม้าจับโกลนให้ จะเอาตัวกันดาบให้ท่าน! แต่สถานที่ที่ท่านจะไปคราวนี้...มันเอาตัวกันไม่ได้นะขอรับ!"

องครักษ์ทั้งห้าสิบนายเห็นเสี่ยวอู่คุกเข่า แม้จะไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง แต่ก็สัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ จึงพร้อมใจกันคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้นพร้อมเพรียง