ตอนที่ 887 ปิดด่านแสร้งตาย, ล่อเหยื่อติดกับ

จางหย่วนกับอู๋กังตามหลังมาติดๆ ใบหน้าของทั้งสองเปี่ยมด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจสะกดกลั้น แม้แต่ฝีเท้าที่ก้าวเดินก็ยังดูเบาและกระฉับกระเฉงขึ้นมาก

"น้องเขย!" ต้านไถหมิงเลี่ยก้าวขึ้นหน้า พลางจับไหล่ของจ้าวเหิงหมับ กวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียด ก่อนจะถอนหายใจยาวโล่งอก น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "เห็นเจ้าแข็งแรงดีเช่นนี้ หัวใจข้าถึงค่อยโล่งอกตกถึงท้องเสียที"

"ท่านหัวหน้าใหญ่ ข้าบอกแล้วอย่างไรเล่าว่าท่านโชคดีมีบุญบารมีล้นพ้น จะถูกโรคระบาดกระจอกๆ แค่นี้ล้มเอาได้ยังไง!" อู๋กังฉ

จางหย่วนเองก็ทอดถอนใจด้วยความซาบซึ้ง ประสานหมัดคารวะ "ท่านอาจารย์ ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านจริงๆ ท่านไม่รู้หรอกว่าบรรยากาศในด่านเมื่อสองสามวันก่อน ตึงเครียดเหมือนถังดินปืนที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ พี่น้องมองหน้ากันเหมือนมองคนตายไปแล้ว ตอนนี้ดีขึ้นมาก ทุกคนรู้แล้วว่าปลูกฝีแล้วจะไม่ตาย จิตใจผู้คนจึงสงบลงได้อย่างแท้จริง วิกฤตการณ์ค่ายแตกนับว่าผ่านพ้นไปได้อย่างสิ้นเชิงแล้ว!"

จ้าวเหิงเดินไปนั่งลงหลังโต๊ะหนังสือ แล้วรินชาให้แต่ละคน "นั่งลงคุยกันเถอะ แม้วิกฤตจะคลี่คลายไปแล้ว แต่เรื่องยังไม่จบ"