ตอนที่ 917 พลิกรับเป็นรุก กระบี่ชี้สู่ทุ่งหญ้า

ต้านไถหมิงเลี่ยเองก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะพลางด่า "นั่นน่ะสิ! ตอนนั้นข้ายังไปถกเถียงกับเจ้าอยู่เลย บอกว่าด่านหูเหลาคือประตูด่านแรกที่ต้านเป่ยตี๋ หากกำแพงเมืองข้างในกลวง จะไปต้านแรงทุบจากเครื่องยิงหินได้อย่างไร ผลปรากฏว่าเจ้าดึงดันบอกว่าอะไรคือ 'โครงสร้างกลศาสตร์' คอเป็นเอ็นไม่ยอมแก้ ใครจะไปคิดว่ากำแพงเมืองกลวงนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อประหยัดดินประหยัดอิฐ แต่เป็นช่องซ่อนทหารขนาดยักษ์ที่จุคนได้ตั้งหลายหมื่น!"

จ้าวเหิงยกถ้วยชาขึ้น เป่าเศษใบชาเบา ๆ แล้วเอ่ยเรียบ ๆ ว่า "นี่ไม่ได้เรียกว่าลักไก่ลดทอนวัสดุ แต่เรียกว่าใช้ประโยชน์สูงสุด หากถมดินอัดแน่นเต็มกำแพงเมืองจริง ๆ ไม่เพียงเสียเวลาและแรงงาน แต่ในวันนี้เจ้าจะเอาอะไรไปซ่อนคนหลายหมื่นพวกนี้ไว้ใต้จมูกพวกเป่ยตี๋โดยไม่ให้ใครรู้ตัวล่ะ พวกหน่วยสอดแนมนอกเมืองก็ไม่ใช่คนตาบอด คนหลายหมื่นแม้เพียงหายใจ หากแนบหูกับโคนกำแพงเมืองก็คงได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว หากพวกเขาไม่คิดว่าพวกเราตายกันหมดแล้ว จะเดินอาด ๆ เข้ามาหาที่ตายได้อย่างไร"

"ล้ำเลิศ! ล้ำเลิศจริง ๆ!" จางหย่วนพยักหน้าหงึก ๆ เลื่อมใสจากใจจริง

ทว่า หลังจากความตื่นเต้นผ่านพ้นไป คิ้วของต้านไถหมิงเลี่ยกลับค่อย ๆ ขมวดมุ่น

เขาไม่ได้ผ่อนคลายอย่างเต็มที่เหมือนจางหย่วน แต่กลับเดินไปหน้าแผนที่ จ้องมองพื้นที่ว่างเปล่าผืนใหญ่ที่เป็นตัวแทนของทุ่งหญ้าเป่ยตี๋ นิ่งเงียบอยู่นานไม่เอ่ยคำใด