ตอนที่ 934 ปาตูนึกรอดตัว, เบิกแม่ทัพคุกหลวง

เมื่อได้ยินเหล่าขุนศึกวิเคราะห์อย่างมั่นอกมั่นใจ ได้เห็นพวกเขาทุบอกรับประกันเป็นมั่นเป็นเหมาะ เส้นประสาทที่ตึงเครียดตลอดห้าวันของเยลวี่ปาตูก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลงในที่สุด

นั่นสิ ตัวเขาเองนั่นแหละที่ขวัญหนีดีฝ่อไปเอง ถึงได้กังวลว่าคนต้าอวี๋จะบุกเข้ามาในทุ่งหญ้า

คนต้าอวี๋จะไล่กวดตามมาได้อย่างไรกัน นี่ไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด! จ้าวเหิงต่อให้มีความสามารถเทียมฟ้า เขาจะเสกเสบียงขึ้นมาได้หรือ เขาจะทำให้ทหารต้าอวี๋อยู่บนหลังม้าแทะแป้งแห้งติดต่อกันครึ่งเดือนเหมือนชาวเป่ยตี๋ได้หรือ

ไม่มีทางเป็นไปได้

เยลวี่ปาตูผ่อนลมหายใจขุ่นมัวออกมาเฮือกใหญ่ ร่างทั้งร่างอ่อนปวกเปียกราวกับโคลนตม ทรุดฮวบลงบนตั่งหนังแกะอีกครั้ง