ตอนที่ 938 ฟ้าร้องเสียงดังแต่ฝนตกเบา จ้าวเหิงคลี่คลายสถานการณ์

ต้านไถหมิงอวี่สัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมา ลูกกระเดือกพลันขยับขึ้นลงอย่างยากลำบาก เขายกเปลือกตาขึ้นด้วยความหวาดระแวงและขลาดเขลา แอบเหลือบมองไปข้างหน้าประหนึ่งหัวขโมย

ทว่าเพียงชั่วแวบเดียวนั้น เคราะห์ร้ายดันมาเยือน สายตาพลันประสานเข้ากับดวงตาของต้านไถหมิงเลี่ยเข้าพอดี

ใบหน้าที่เคยเปื้อนยิ้มของต้านไถหมิงเลี่ยราวกับถูกแช่แข็งด้วยน้ำแข็งพันปีในพริบตา ต่อจากนั้นใต้ชั้นน้ำแข็งพลันปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอยอย่างเห็นได้ชัด เส้นเลือดปูดโปนผุดขึ้นทั่วหน้าผาก แม้แต่ลมหายใจก็หอบหนักหน่วงขึ้นมาทันควัน

"พี่...พี่ใหญ่..." ต้านไถหมิงอวี่ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดลอย ร่างหดถอยไปหลบอยู่ด้านหลังจ้าวเหิงตามสัญชาตญาณ

"ไอ้ลูกเต่าสารเลว!!!"