ตอนที่ 942 สยบขวัญศัตรู วางแผนขยายทัพ

สายตาของคนไม่กี่คนในกระโจมสบประสานกัน จากนั้นก็พยักหน้าหงึกหงักไม่หยุด

ภายใต้เสียงคำรามกึกก้องของปืนใหญ่ ป้อมปราการอิฐหินแบบเดิมก็กลายเป็นแค่ของประดับ

พวกเป่ยตี๋ควบม้าอยู่บนทุ่งหญ้ามาหลายชั่วอายุคน ย่อมไม่มีทางยอมเอาทัพหลักมาติดแหง็กอยู่ในเมืองร้างที่กันปืนใหญ่ไม่ได้แน่ ด่านเยี่ยนอวิ๋นในยามนี้จึงกลายเป็นหมากที่ถูกทิ้งซึ่งการป้องกันว่างเปล่า

"ท่านอาจารย์พูดมีเหตุผล!" อู๋กังตบหน้าขาฉาดใหญ่ พลางขึ้นเสียงสูง "เยลวี่ปาตูคงฟันธงแล้วว่าอยู่โยงเฝ้าด่านเยี่ยนอวิ๋นก็มีแต่ตาย สู้ถอยกลับทุ่งหญ้า อาศัยฝีเท้าของม้ามาเล่นสงครามยืดเยื้อกับพวกเราดีกว่า!"

"สวรรค์ประทานโอกาสแท้ๆ! ช่างเป็นโอกาสทองจริงๆ!" ต้านไถหมิงเลี่ยกำหมัดแน่น สูดหายใจเข้าลึกๆ ติดกันหลายครั้ง สายตาที่มองไปยังจ้าวเหิงเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรงยิ่งขึ้น