ตอนที่ 951 คนนอกถอยฉาก ค้าขายอาวุธ

ใจคอองค์หญิงผู้นี้จะกว้างขวางปานใดกัน ถึงได้กินจนอ้วนท้วนขึ้นมาใต้คมดาบของผู้อื่นเช่นนี้? หรือว่าอาหารการกินของค่ายชิงเฟิงแห่งนี้จะใส่โอสถทิพย์อันใดลงไปกันแน่?

ซ่งเหลียนลอบสบถในใจอย่างบ้าคลั่ง ทว่าภายนอกยังคงรีบปั้นสีหน้าตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่งยวด "เมื่อได้เห็นองค์หญิงปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ข้าน้อยผู้นี้ก็วางใจได้เสียที ท่านอ๋องอยู่ที่จิงโจวทรงคิดถึงองค์หญิงอยู่ทุกวันคืนเลยขอรับ!"

เซี่ยงเฟยเยี่ยนมองท่าทางของซ่งเหลียน ทว่าในใจกลับไร้ซึ่งความรู้สึกระลอกคลื่นใด นางปรายตามองจ้าวเหิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานโดยไม่แม้แต่จะกระดิกเปลือกตา ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ใต้เท้าซ่งดั้นด้นพันลี้มาชิงโจว เสด็จพ่อมีสิ่งใดจะบัญชาหรือ"

ซ่งเหลียนเหลือบมองจ้าวเหิง เมื่อเห็นว่าจ้าวเหิงไม่มีทีท่าจะขัดขวาง จึงค่อยๆ ล้วงจดหมายหนาเตอะที่ปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งชาดออกมาจากแขนเสื้ออย่างระมัดระวัง แล้วประคองสองมือยื่นไปตรงหน้าเซี่ยงเฟยเยี่ยน

"องค์หญิง นี่คือจดหมายจากทางบ้านที่ท่านอ๋องสั่งให้ข้าน้อยนำมามอบให้ท่านด้วยตัวเองขอรับ" ซ่งเหลียนกดเสียงต่ำ น้ำเสียงแฝงความหนักอึ้งขึ้นมารำไร "ท่านอ๋องตรัสว่า บัดนี้จวนอ๋องฉู่ได้ประกาศตัดขาดกับเว่ยอู๋หยาแห่งนครอวี้จิงอย่างเป็นทางการต่อใต้หล้าแล้ว มิเพียงเท่านั้น ท่านอ๋องยังสั่งให้ข้าน้อยนำทองคำสองหมื่นตำลึง เงินบริสุทธิ์หนึ่งแสนตำลึง รวมถึงผ้าไหมสู่ห้าร้อยพับ และไข่มุกโมราอีกสองหีบใหญ่มาด้วย..."