ตอนที่ 957 หลอกล่อข่มขวัญ ก่งราคากลางอากาศ

อาวุธดินปืนจะขายก็ขายไปเถอะ อย่างไรเสียสูตรดินปืนกับวัตถุดิบก็อยู่ในมือตน ต่อให้จวนอ๋องฉู่ได้ปืนใหญ่ไป มันก็เป็นแค่สัตว์กลืนทองที่ผลาญเงินเล่น ทว่ากล้องส่องทางไกลนี้ไม่ต้องเปลืองกระสุน หากอ๋องฉู่ถือของสิ่งนี้แล้วย้อนกลับมาเล่นงานค่ายชิงเฟิง หรือเอาไปใช้ปราบผู้อื่นจนเติบใหญ่เข้มแข็ง นั่นเท่ากับขุดหลุมฝังตัวเองชัด ๆ

ซ่งเหลียนมองใบหน้าเย็นชาของจ้าวเหิง ก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่มีทางผ่อนปรนได้อีก หัวหน้าใหญ่แห่งค่ายชิงเฟิงผู้นี้เป็นคนเด็ดขาดคำไหนคำนั้น ขืนตื๊อต่อไป เกรงว่าแม้แต่การค้าก่อนหน้านี้จะพลอยพังไปด้วย

"เป็น... เป็นข้าเองที่ล่วงเกิน" ซ่งเหลียนทอดถอนใจอย่างจำนน สีหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง

เขากัดฟัน ราวกับกำลังเฉือนเนื้อตัวเอง ยื่นกล้องส่องทางไกลในมือคืนไปอย่างอาลัยอาวรณ์สุดขีด จังหวะที่ปล่อยมือ นิ้วของเขายังลูบไล้บนกระบอกทองเหลืองสองครา แววตาเปี่ยมไปด้วยความเสียดาย

เสี่ยวอู่ที่อยู่ข้าง ๆ แค่นเสียงฮึดฮัด ยื่นมือไปคว้ากล้องส่องทางไกลมา ยัดใส่ผบอกเสื้อตนอย่างคล่องแคล่ว ทั้งยังตวัดสายตาค้อนใส่ซ่งเหลียน แววตานั้นเหมือนจะบอกว่า "ไอ้บ้านนอก ได้ดูก็บุญหัวแล้ว ยังคิดจะยกกลับไปทั้งกระถางอีกรึ"