ตอนที่ 977 ทวงคืนเยี่ยนอวิ๋น หมิงเยว่หลั่งน้ำตา

แท่งถ่านในมือจ้าวเหิงชะงักลง เขาเงยหน้าขึ้น แววตาคมกริบลึกล้ำฉายประกายแวบหนึ่ง

"นับวันเวลาดูแล้ว ตอนนี้ก็น่าจะมีข่าวส่งมาจริง ๆ" จ้าวเหิงโยนแท่งถ่านลงบนโต๊ะ คว้าเสื้อผ้าป่านที่พาดอยู่บนเก้าอี้หวายมาสวมอย่างไม่ใส่ใจ "ดูท่าด่านเยี่ยนอวิ๋นคงตีแตกแล้วกระมัง"

"ท่านอาจารย์หยั่งรู้ฟ้าดินจริงแท้!" เสี่ยวอู่หัวเราะแหะ ๆ รีบส่งจดหมายไปให้ทันที "ทหารองครักษ์ผู้นั้นยังรออยู่ลานนอกขอรับ ม้าแทบวิ่งจนขาดใจตาย ตอนนี้กำลังกระดกน้ำบ๊วยดับกระหายอยู่เลย"

จ้าวเหิงรับซองจดหมายมา บิดครั่งประทับจนแตก แล้วดึงกระดาษเซวียนจื่อด้านในออกมา

จดหมายสั้นมาก ทว่าทุกตัวอักษรกลับแฝงความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งจนสุดจะระงับของต้านไถหมิงเลี่ยเอาไว้