ตอนที่ 986 ภัยพิบัติเยือน ตระกูลใหญ่ยอมสยบ

จ้าวเหิงไม่ได้ยื่นมือไปรับ เพียงชี้นิ้วไปที่โต๊ะ

เฝิงหยวนรีบวางเอกสารราชการลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง จากนั้นถอยหลังไปครึ่งก้าว น้ำเสียงหนักอึ้งราวกับมีคนในครอบครัวสิ้นใจ

"ท่านอาจารย์ ชิงโจวไม่มีฝนตกลงมาแม้แต่หยดเดียวติดต่อกันสี่สิบวันเต็มแล้วขอรับ" เฝิงหยวนก้มหน้า น้ำเสียงสั่นเครือ "ลำน้ำในรัศมีสองร้อยลี้รอบเมืองแห้งขอดไปกว่าเจ็ดส่วน ผืนนาชั้นดีเหล่านั้น ดินแตกระแหงลึกหลายชื่อ ข้าวสาลีฤดูหนาวและข้าวกล้าเฉาตายไปถึงเจ็ดแปดส่วน! หากฝนยังไม่ตกลงมาอีก ข้าวฤดูใบไม้ร่วงของชิงโจวปีนี้... ย่อมถึงคราวสิ้นเนื้อประดาตัว เก็บเกี่ยวไม่ได้แม้แต่เมล็ดเดียวเป็นแน่แท้!"

พูดถึงตรงนี้ เฝิงหยวนก็เหลือบตาขึ้นเล็กน้อย แอบลอบมองสีหน้าของจ้าวเหิง

ทว่า สีหน้าของจ้าวเหิงกลับสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำนิ่งสนิท ใบหน้าอันหล่อเหลานั้นไม่มีแววตื่นตระหนก ไม่มีความลนลาน แม้กระทั่งคิ้วก็ไม่ขยับเลยสักนิด