ตอนที่ 988 วาจาโอหังยังมิทันสิ้น อัสนีบาตก็ฟาดลงมา

บทที่ 988 วาจาโอหังยังมิทันสิ้น อัสนีบาตก็ฟาดลงมา บนแท่นดินอัดสูง แสงแดดยามต้นคิมหันต์เริ่มแยงตาจนพร่ามัว

เซี่ยงเทียนเซียวหรี่ตาลง กวาดสายตามองคนหนุ่มสองคนจากเขาหนิวเอ่อร์จากที่สูง

ในสายตาของเขาที่ผ่านคนมานับไม่ถ้วน ชายหนุ่มในชุดผ้าหยาบสีครามสองคนนี้ไม่นับเป็นทหารแท้ๆ เสียด้วยซ้ำ พวกเขาไร้ซึ่งไอสังหารดุดันกรำศึกอย่างทหารเอกแห่งจิงโจว บนใบหน้ายังมีเลือดฝาดของคนกินอิ่มนอนหลับ ทว่ากลับเป็นคนหนุ่มสองคนที่มิได้สวมแม้แต่เกราะเหล็กคู่นี้ ยามเผชิญหน้ากับเหล่าขุนพลแห่งกองทัพฉู่ที่สวมเกราะกุมด้ามดาบแผ่รังสีฆ่าฟัน กลับมิได้เหลียวแลแม้แต่น้อย ท่าทางสงบนิ่งมั่นคงประหนึ่งกำลังเติมฟืนใส่เตาไฟที่บ้านตนเอง

ความมั่นใจอันสงบนิ่งจนเกือบจะเฉยเมยเช่นนี้ มักปรากฏเฉพาะกับทหารที่มีความเชื่อมั่นต่ออาวุธสังหารในมือตนเองอย่างเด็ดขาดเท่านั้น

"ซ่งเหลียน เริ่มทดสอบได้" เซี่ยงเทียนเซียวละสายตากลับมา น้ำเสียงเรียบเฉย ไร้ระลอกอารมณ์ใด