ตอนที่ 990 อาณัติสวรรค์ศุภมงคล แท้จริงคนสรรค์สร้าง

ซ่งเหลียนถูกรัดคอจนแทบหายใจไม่ออก ส่ายหน้าด้วยสีหน้าขมขื่นยิ่ง "ท่านอ๋องโปรดระงับโทสะ... ยามนั้นผู้น้อยก็อ้อนวอนจ้าวเหิงเช่นนี้ขอรับ ผู้น้อยยินดีจ่ายหมื่นตำลึงทองเพื่อขอซื้อกล้องส่องทางไกลแม้เพียงอันเดียว ทว่าจ้าวเหิง... กลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย"

"เพราะเหตุใดกัน มันเห็นว่าเงินน้อยไปงั้นรึ?!"

"มิใช่เรื่องเงินขอรับ" ซ่งเหลียนทอดถอนใจ "จ้าวเหิงกล่าวว่า กล้องส่องทางไกลนั้นเป็นสิ่งของที่ชิงเอาความอัศจรรย์แห่งฟ้าดิน โรงช่างหลังเขาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจของยอดนายช่างนับร้อย เผาหลอมนับร้อยคราก็ยากจะได้ออกมาสักอัน บัดนี้ค่ายชิงเฟิงมีหลงเหลืออยู่เพียงหยิบมือเดียว ทั้งหมดถูกแจกจ่ายให้แก่แม่ทัพคุมกำลังคนสำคัญอย่างต้านไถหมิงเลี่ยและอู๋กังไว้ใช้ป้องกันตัวและรับมือศัตรู นับเป็นสมบัติล้ำค่าประจำค่ายชิงเฟิงที่ไม่ถ่ายทอดให้แก่คนนอกอย่างเด็ดขาด ต่อให้มีหมื่นตำลึงทองก็ไม่ขาย"

เซี่ยงเทียนเซียวค่อย ๆ คลายมือออก ทั้งร่างคล้ายลูกหนังที่รั่วจนหมดลม พิงร่างอันไร้เรี่ยวแรงเข้ากับราวระเบียงดินอัดด้านหลัง

เขาแหงนหน้ามองท้องฟ้าอันเวิ้งว้างทางทิศใต้ ลึกเข้าไปในดวงตามีความเหนื่อยล้าและสิ้นหวังที่มิอาจซ่อนเร้นผุดขึ้นมา