ตอนที่ 996 บดขยี้ด้วยอุตสาหกรรม จ่ายเงินซื้อชีวิต

แสงแดดแผดเผาในกลางฤดูร้อนดั่งน้ำทองแดงเดือดพล่านในเตาหลอม แขวนกลับหัวอยู่เหนือยอดเขาหนิวเอ่อร์ แผดเผาหุบเขาด้านหลังเขาที่เดิมทีแคบยาวจนร้อนระอุราวนึ่งในลังถึง

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อเปรี้ยวฉุน กลิ่นคาวดิน และกลิ่นปูนฉาบฉุนจมูกอันเป็นเอกลักษณ์หลังปูนซีเมนต์ผสมกับน้ำ

จ้าวเหิงยืนไพล่มืออยู่บนชะง่อนหินเขียวที่ยื่นออกมาตรงไหล่เขา ทอดสายตามองลงไปยังเขตก่อสร้างมหึมาเบื้องล่าง

ที่แห่งนี้ได้กลายเป็นรังมดขนาดยักษ์ที่กลืนกินแรงงานคนไปโดยสิ้นเชิง เชลยชาวเป่ยตี๋นับหมื่นที่สวมตรวนเหล็กหนาหนัก และแรงงานหนุ่มฉกรรจ์อีกหลายพันคนที่เกณฑ์มาจากทุกสารทิศ ต่างพากันแบกหินแท่งอันหนักอึ้ง เข็นรถล้อเดียวที่อัดแน่นด้วยปูนฉาบ เดินขวักไขว่ไปมาราวกับมดขนรังอยู่บนฐานรากเขื่อนที่วางผังไว้

ไม่มีรถขุดขนาดใหญ่ ไม่มีแขนเครนยก แม้แต่รอกที่พอดูเป็นรูปเป็นร่างก็มีเพียงไม่กี่ชุดที่ดึกดำบรรพ์ที่สุด ทว่านั่นไม่อาจขัดขวางการผงาดขึ้นของโครงการชลประทานอันยิ่งใหญ่บนแผ่นดินโบราณแห่งนี้ได้เลย