ตอนที่ 998 จากบ้านมุ่งอุดร ชะเง้อแลด่านแกร่ง

กิจการบนเขาหนิวเอ่อร์ ดำเนินมาถึงขั้นนี้แล้ว ความจริงก็ไม่จำเป็นต้องให้จ้าวเหิงคอยเบิ่งตาจับจ้องทุกเมื่อเชื่อวันอีกต่อไป

ฐานรากของเขื่อนกักเก็บน้ำสร้างขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว หลิวต้าจู้ผู้หัวรั้นทื่อคนนั้นถือไม้บรรทัดและป้ายคำสั่ง ยิ่งกลัวจะเกิดข้อผิดพลาดยิ่งกว่าใคร กังหันวิดน้ำในลำน้ำแถบชิงโจวและหยุนโจวหมุนวนทั้งวันทั้งคืนไม่มีหยุด พวกเศรษฐีอย่างเจ้าอ้วนหวังต่างพากันขนเงินและข้าวเก่ามาส่งที่ห้องบัญชีค่ายส่งกำลังบำรุงอย่างว่าง่าย เรือลำเลียงเสบียงจากเจียงหนานล่องขึ้นเหนือไปตามเส้นทางน้ำที่อ๋องฉู่ยอมเปิดทางให้ แม้แต่เสียงกู่ร้องของคนลากเรือก็ยังฟังดูราบรื่นปลอดโปร่ง

ทั่วทั้งค่ายชิงเฟิงเปรียบเสมือนก้อนเหล็กที่ไขลานจนตึงเปรี๊ยะ ต่อให้เวลานี้จ้าวเหิงจะปล่อยมือแล้วไปนอนพักสักสิบวันครึ่งเดือน เครื่องจักรกลตัวนี้ก็จะบดขยี้รุดหน้าไปตามกฎเกณฑ์ที่วางไว้โดยไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่นิ้วเดียว

ในเมื่อที่บ้านไม่ขาดแคลนเสบียง ทั้งไม่ขาดแคลนน้ำ ก็ถึงเวลาแล้วที่เขาจะเดินทางไปยังด่านแกร่งทางแดนเหนือที่เพิ่งชิงกลับคืนมาได้แห่งนั้น เพื่อตรวจดูเสียหน่อย

ภายในเรือนน้อยหลังเขา ลมยามพลบค่ำพัดพาความเย็นสบายมาในที่สุด