บทที่ 383 เสวี่ยฉิวของเนี่ยนเนี่ยน

เช้าวันเสาร์ ตอนหลินหว่านถังผลักประตูห้องเด็กเข้าไป เนี่ยนเนี่ยนยังคงซุกหน้าครึ่งหนึ่งอยู่ใต้ผ้าห่ม

หลินหว่านถังเดินไปข้างเตียงพลางดึงม่านเปิดออกครึ่งหนึ่ง "วันนี้มีนัดไปดูลูกหมานะจ๊ะ ถ้าตื่นสายเดี๋ยวเขาจะปิดซะก่อนนะ"

ร่างเล็กใต้ผ้าห่มสปริงตัวลุกขึ้นนั่งทันที ผมเผ้ายุ่งฟูกระเซิง ดวงตายังลืมไม่เต็มตื่น แต่เท้าเริ่มควานหารองเท้าแตะแล้ว "หนูตื่นแล้วค่ะ หนูไม่ง่วงเลยสักนิด"