บทที่ 478 เครื่องบินทหาร

ท้องฟ้าเพิ่งสาง เฉินฉี่ยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างห้องทำงาน

เสียงวิทยุสื่อสารดังขึ้นกะทันหันตรงระเบียงทางเดินด้านนอก สวี่ตงเซิงสาวเท้ายาวจากหน้าลิฟต์ตรงดิ่งมายังห้องทำงาน ทันทีที่ผลักประตูเข้ามา เขาก็เอ่ยขึ้นสั้นๆ "ทิศทางรันเวย์ มีคำขอลงจอดจากเครื่องบินทหารครับ"

เฉินฉี่คว้าเสื้อคลุมขึ้นมาโดยไม่ซักไซ้แล้วก้าวออกจากห้องทำงาน สวี่ตงเซิงตามประกบติด รถรักษาความปลอดภัยจอดเตรียมพร้อมอยู่ชั้นล่างเรียบร้อยแล้ว เมืองใหม่อุตสาหกรรมยังอบอวลไปด้วยไอชื้นยามเช้าตรู่ พื้นถนนสะท้อนประกายแสงจางๆ สุดปลายรันเวย์ชั่วคราวอันห่างไกล เครื่องบินลำเลียงสีเขียวขี้ม้ากำลังร่อนลงจอด