บทที่ 492 เหรียญเกียรติยศ

ยามเครื่องบินบินแหวกผ่านม่านเมฆ เนี่ยนเนี่ยนก็เกาะอยู่ริมหน้าต่าง หน้าผากแทบจะแนบชิดติดกระจก ด้านนอกมีเมฆสีขาวผืนใหญ่ทอดยาวจรดขอบฟ้า เด็กหญิงมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาถามเฉินฉี่ "คุณพ่อคะ ปักกิ่งเป็นแบบไหนเหรอคะ"

เฉินฉี่ดึงเข็มขัดนิรภัยที่เลื่อนหลุดลงไปขึ้นมาจัดให้เข้าที่ "ใหญ่มาก มีสถานที่สำคัญๆ เยอะ แล้วก็มีของอร่อยเพียบเลย"

เนี่ยนเนี่ยนพยักหน้า พลางครุ่นคิดอย่างจริงจัง "แล้วใหญ่กว่าเมืองใหม่อุตสาหกรรมของเราไหมคะ"