บทที่ 559 รุ่งอรุณแห่งระดับตัน

เมื่อสร้างโมเดลชดเชยขอบเขตสนามอุณหภูมิเสร็จสมบูรณ์ ซูหมิงเจ๋อก็ดึงบันทึกข้อมูลดิบของรอบก่อนทั้งหมดขึ้นจอหลัก ทั้งเส้นผ่านศูนย์กลางม้วน แรงดึง ระยะเวลาตกค้างของวัตถุดิบ และภาระความร้อนบริเวณขอบเตา ล้วนถูกรวบรวมไว้ในโมเดลคู่ควบหลายจุดชุดเดียวกัน ลูปชดเชยที่เคยแยกกันทำงานก็ถูกเชื่อมต่อเข้าสู่ชั้นควบคุมเดียวกัน

ทีมของเสิ่นหมิงเซวียนคัดกรองสภาวะการทำงานที่ใช้ได้จากบันทึกออกมาได้กว่าสองร้อยเจ็ดสิบชุด แล้วป้อนข้อมูลความเปลี่ยนแปลงของสนามอุณหภูมิทั้งช่วงทางเข้า กลาง และท้ายกลับเข้าไปทีละชุด หลังโมเดลรันต่อเนื่องไปสี่รอบ ค่าความต่างของอุณหภูมิบริเวณขอบก็บีบแคบลงจากบวกลบ 0.5 องศาเซลเซียส เหลือเพียงบวกลบ 0.1 องศาเซลเซียส

ซูหมิงเจ๋อมองกราฟจำลองชุดสุดท้าย "เปลี่ยนข้อมูลอีกชุดแล้วรันใหม่"