บทที่ 56 ยิงศรสามดอกพร้อมกัน

วันศุกร์

บ่ายสามโมงหนึ่งนาที

เฉินฉี่นั่งอยู่ในห้องหนังสือ จอมอนิเตอร์ทั้งสามเครื่องดับสนิท เขาไม่ได้มองจอเทรดเลย ตลอดห้าวันที่ผ่านมาแทบไม่ได้เปิดดูด้วยซ้ำ

ไม่มีความจำเป็นต้องดู

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดรีเฟรชราคาปิดของหุ้นทั้งสามตัว

หุ้นกลุ่มเทคโนโลยี (600XXX)

ราคาปิดห้าวัน: 1.1%, 1.4%, 0.9%, 1.2%, 0.8%

ผลตอบแทนสะสม: 5.31%

ระบบคาดการณ์ไว้: 5.3% คลาดเคลื่อนไปเพียง 0.01%

หุ้นกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภค (002XXX)

ราคาปิดห้าวัน: +2.3%, +3.1%, +2.5%, +1.8%, +1.9%

ผลตอบแทนสะสม: +11.92%

ระบบคาดการณ์ไว้: +11.8% คลาดเคลื่อนไปเพียง 0.12%

หุ้นกลุ่มพลังงานใหม่ (300XXX)

ราคาปิดห้าวัน: +0.3%, +1.2%, +0.8%, 0.2%, +1.0%

ผลตอบแทนสะสม: +3.12%

ระบบคาดการณ์ไว้: +3.1% คลาดเคลื่อนไปเพียง 0.02%

หุ้นสามตัว ข้อมูลสิบห้าจุดตลอดวันทำการ ค่าความคลาดเคลื่อนสูงสุด 0.12% ค่าความคลาดเคลื่อนเฉลี่ย 0.05%

แม่นยำทุกตัว

เขาวางโทรศัพท์ลง

เมื่อข้อพิสูจน์ประจักษ์ชัด จิตใจกลับยิ่งสงบนิ่ง

จู่ๆ โทรศัพท์ก็สั่นเตือน

จ้าวเป่ยรัวข้อความมาถึงสิบห้าข้อความ สามอันแรกเป็นตัวหนังสือ ที่เหลือเป็นข้อความเสียงล้วนๆ แต่ละคลิปยาวชนเพดาน 59 วินาทีพอดีเป๊ะ

เขาไม่ได้กดฟังข้อความเสียง แต่กวาดสายตาอ่านเฉพาะตัวหนังสือ

ข้อความแรก: "จบเห่แล้ว"

ข้อความที่สอง: "ขึ้นหิ้งเป็นเทพไปแล้วเพื่อน"

ข้อความที่สาม: "เหล่าเฉิน พลูด่างของฉันวันนี้ผลิใบใหม่อีกใบแล้วนะเว้ย หกใบแล้ว มันผูกชะตากับดวงนายไว้ชัดๆ"

หน้าเว็บบอร์ดเขาก็ไม่ได้เปิดเข้าไปดูเช่นกัน

แต่เขารู้ดีว่าที่นั่นคงกำลังแตกตื่นโกลาหลขนาดไหน

หลินหว่านถังเลิกงานกลับมาถึงบ้าน ขณะกำลังเปลี่ยนรองเท้า เธอเห็นเฉินฉี่นั่งเหม่ออยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น

"เป็นอะไรไปคะ"

"เปล่าครับ แค่กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่"

"คิดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ"

"เรื่องใหญ่พอดูเลยล่ะ"

หลินหว่านถังวางกระเป๋าไว้บนชั้นตรงโถงทางเข้า แล้วเดินมานั่งลงข้างๆ เขา

"ว่ามาสิคะ"

เฉินฉี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเริ่มต้นพูดยังไงดี

"คุณคิดว่าผมเหมาะจะไปเป็นผู้จัดการกองทุนไหม"

หลินหว่านถังหันมามองเขา

"ไพรเวทอิควิตี้ฟันด์เหรอคะ"

"อืม"

เธอไม่ได้ตอบทันที แต่หยิบส้มผลหนึ่งขึ้นมาจากโต๊ะน้ำชา แล้วเริ่มลงมือปอกเปลือก

กลิ่นหอมสดชื่นของส้มอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่นอันเงียบสงบ

"คุณมั่นใจแค่ไหน"

"เรื่องกลยุทธ์การเทรดในตลาดการเงิน มั่นใจเต็มร้อย แต่การทำกองทุนส่วนบุคคลมันไม่ได้มีแค่เรื่องเทรด ยังมีเรื่องการกำกับดูแลให้ถูกกฎหมาย การบริหารความเสี่ยง การดูแลลูกค้าสัมพันธ์ แล้วก็การยื่นรายงานต่อหน่วยงานกำกับดูแล เรื่องพวกนี้ตอนอยู่ติ่งหยวนแคปิตอลผมเคยเห็นผ่านตามาบ้าง แต่ไม่เคยลงมือทำเองจริงๆ"

"แล้วคุณต้องใช้อะไรบ้างล่ะคะ"

"ทนายความสักคน ที่ปรึกษาด้านการกำกับดูแล แล้วก็ใบอนุญาตผู้จัดการกองทุนไพรเวทอิควิตี้สักใบ"

หลินหว่านถังปอกส้มเสร็จพอดี เธอยื่นแบ่งให้เขาครึ่งหนึ่ง

"ตอนนี้ในมือคุณมีเงินอยู่เท่าไหร่"

"พอร์ตเทรดรวมกับเงินฝากในธนาคารมีอยู่ยี่สิบกว่าล้าน หักเงินทุนหมุนเวียนสำรองในบัญชีนิติบุคคลของฉี่ถังเทคโนโลยีออกไป ส่วนที่ผมดึงมาใช้ส่วนตัวได้ก็มีอยู่ราวๆ สิบห้าล้าน"

หลินหว่านถังกินส้มไปกลีบหนึ่ง เคี้ยวอยู่สองที

"เงินทุนจดทะเบียนชำระแล้วขั้นต่ำสำหรับยื่นขอจัดตั้งไพรเวทอิควิตี้ฟันด์ต้องใช้เท่าไหร่คะ"

"ต้องชำระเต็มจำนวนสิบล้าน"

"งั้นก็พอแล้วนี่คะ"

เธอแกะส้มที่เหลือออกทีละกลีบ วางเรียงไว้บนโต๊ะน้ำชา

"แล้วชื่อเสียงที่คุณสร้างไว้ในเว็บบอร์ดล่ะ กะจะเอามาใช้ประโยชน์ยังไง"

เฉินฉี่มองดูเธอ ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยเอ่ยปากถามสักคำว่าเขาหาเงินมาได้เท่าไหร่ เธอถามแค่เพียงว่าก้าวต่อไปเขาจะเดินอย่างไร

"ผมกะว่าจะเปิดเผยตัวตนเมื่อถึงจังหวะเวลาที่เหมาะสม เปลี่ยนความน่าเชื่อถือที่สะสมไว้ในเว็บบอร์ดให้กลายเป็นความไว้วางใจของลูกค้ารุ่นแรกของกองทุน"

"การเปิดเผยตัวตนมันมีความเสี่ยงนะ"

"ผมรู้ แต่ถ้าไม่เปิดเผย ชื่อเสียงบนเว็บบอร์ดก็เป็นได้แค่ตำนานของไอดีนิรนาม ไม่ได้ช่วยอะไรกับการจัดตั้งกองทุนเลย"

หลินหว่านถังเงียบไปครู่หนึ่ง

"ถ้าคุณตัดสินใจจะทำจริงๆ ก่อนอื่นต้องหาทนายความเก่งๆ ให้ได้ก่อน เรื่องความถูกต้องตามกฎหมายและการกำกับดูแล ห้ามประมาทเด็ดขาดแม้แต่น้อย"

เธอลุกขึ้นยืน เดินไปหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้อง

"แล้วก็นะ คิดชื่อบริษัทไว้หรือยังคะ"

เฉินฉี่ชะงักไปเล็กน้อย

"บริษัทอะไรเหรอ"

"บริษัทบริหารจัดการกองทุนไพรเวทอิควิตี้ไงคะ ยังไงก็ต้องมีชื่อเรียกไม่ใช่เหรอ"

เขาหยุดคิดไปครู่หนึ่ง

"ยังไม่ได้คิดเลย"

หลินหว่านถังปรายตามองเขาแวบหนึ่ง

"ชื่อฉี่ถังเอามาใช้ซ้ำไม่ได้นะ คิดชื่อใหม่ขึ้นมาซะ"

เธอเดินเลี้ยวเข้าครัวไป เสียงเปิดก๊อกน้ำดังแว่วออกมา

เฉินฉี่เอนหลังพิงพนักโซฟา ในมือยังถือส้มครึ่งลูกค้างไว้

เธอพูดถูก ฉี่ถังเทคโนโลยีคือธุรกิจภาคการผลิตจริง ส่วนไพรเวทอิควิตี้ฟันด์คือธุรกิจภาคการเงิน ทั้งสองเปรียบเสมือนขาสองข้าง

ภาคการเงินควบคู่ภาคอุตสาหกรรมจริง ขับเคลื่อนไปข้างหน้าพร้อมกันด้วยล้อคู่

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เปิดไฟล์เอกสาร Excel ไฟล์นั้น ไฟล์ที่เริ่มต้นมาจากเงินทุนห้าหมื่นหยวน

ข้างแถวสุดท้าย เขาเพิ่มคอลัมน์ใหม่ขึ้นมา พิมพ์หัวคอลัมน์ไว้สองคำ:

กองทุน

จากนั้นก็เปิดเบราว์เซอร์ พิมพ์ข้อความลงในช่องค้นหา:

"ขั้นตอนและเงื่อนไขการจดทะเบียนผู้จัดการกองทุนไพรเวทอิควิตี้"

หน้าเว็บแสดงผลขึ้นมา เต็มไปด้วยระเบียบข้อบังคับและเงื่อนไขแน่นขนัดละลานตา

เขาไล่อ่านทีละข้ออย่างละเอียด

พออ่านไปถึงท่อนที่ระบุว่า "ทุนจดทะเบียนชำระแล้วไม่ต่ำกว่า 10 ล้านหยวน" มุมปากของเขาก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

สี่เดือนก่อน เงินสิบล้านเป็นตัวเลขที่แม้แต่ในฝันเขายังไม่กล้าคิดถึง

แต่ตอนนี้ มันเป็นแค่เศษสองส่วนสามของยอดเงินคงเหลือในบัญชีส่วนตัวของเขาเท่านั้น

โทรศัพท์สั่นขึ้นมาอีกครั้ง

ข้อความส่วนตัวจากในเว็บบอร์ดเด้งขึ้นมา

ผู้ส่ง: ไม่ระบุตัวตน

เนื้อความสั้นกระชับ

"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าเป็นคุณ 'ต้นหอมริมทาง' ตัวจริงหรือเปล่าครับ ผมเป็นพาร์ตเนอร์ของบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนแห่งหนึ่ง ทางเราอยากคุยเรื่องความร่วมมือกับคุณ ถ้าสะดวก รบกวนแอดวีแชตผมหน่อยนะครับ"

ด้านท้ายแนบไอดีวีแชตมาด้วยหนึ่งไอดี

เฉินฉี่จ้องข้อความนี้อยู่นานห้าวินาที

บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนแห่งนั้น พอลองค้นดูถึงรู้ว่าเป็นไพรเวทอิควิตี้ฟันด์ระดับท็อปห้าสิบของประเทศ มีขนาดสินทรัพย์ภายใต้การบริหารจัดการถึงแปดพันล้าน

ทางนั้นเป็นฝ่ายติดต่อเข้ามาก่อนเอง

เขาไม่ได้กดแอดวีแชตไปทันที

เขาวางโทรศัพท์มือถือลง

เดินออกไปที่ระเบียงห้อง

บนผิวน้ำของแม่น้ำสายใหญ่ แสงไฟนำร่องการเดินเรือกะพริบวิบวับอยู่ไกลลิบ แสงสีแดงและเขียวสว่างวาบสลับกัน

เขาล้วงกระเป๋าคลำดู บุหรี่หมดแล้ว ฟูหรงหวังซองนั้นสูบหมดไปตั้งแต่สัปดาห์ก่อน แล้วเขาก็ลืมซื้อใหม่

ไม่สูบก็แล้วกัน

เขาสูดอากาศเย็นเยียบยามค่ำของฤดูใบไม้ร่วงเข้าลึกเต็มปอด

ขาข้างที่เป็นภาคการเงิน ถึงเวลาก้าวออกไปแล้ว

ส่วนขาข้างที่เป็นภาคอุตสาหกรรมจริง ห้องแล็บก็ใกล้ปรับปรุงเสร็จเต็มที อุปกรณ์ต่างๆ จะส่งมาถึงครบในสัปดาห์หน้า

ยังขาดอยู่อีกแค่คนเดียว

ใครสักคนที่มีความสามารถพอจะเปลี่ยนพิมพ์เขียวจากระบบ ให้กลายเป็นก้อนแบตเตอรี่ที่จับต้องได้จริง

ชื่อของซูหมิงเจ๋อวนเวียนอยู่ในหัว

ไม่ต้องรีบร้อน

วัดเพิ่งสร้างเสร็จ เรื่องอัญเชิญพระประธานต้องค่อยเป็นค่อยไปทีละก้าว

เขาหันหลังเดินกลับเข้าห้องหนังสือ

บนหน้ากระดาษแผ่นใหม่ของสมุดบันทึก เขาเขียนลงไปสามบรรทัด:

บรรทัดแรก: ภาคการเงิน เตรียมจัดตั้งไพรเวทอิควิตี้ฟันด์

บรรทัดที่สอง: ภาคอุตสาหกรรมจริง ห้องแล็บพร้อม รอคน

บรรทัดที่สาม: ขาทั้งสองข้าง ต้องแกร่งทั้งคู่

เขาขีดเส้นใต้เน้นย้ำไว้ใต้บรรทัดที่สาม

ปิดสมุดบันทึกลง

ปิดไฟ

เนี่ยนเนี่ยนกำลังละเมออยู่ในห้องนอน: "นกน้อย... บินสูงๆ หน่อยสิ... ก้อนหินปาไม่ถึงหรอก..."

เฉินฉี่เดินเข้าไปในห้องนอน ดึงผ้าห่มที่ลูกสาวเตะหลุดขึ้นมาคลุมให้เรียบร้อย

หลินหว่านถังนอนตะแคงหลับไปแล้ว บนโต๊ะข้างเตียงมีแก้วน้ำวางอยู่ใบหนึ่ง น้ำยังคงอุ่นอยู่

เขายกขึ้นจิบไปคำหนึ่ง

ล้มตัวลงนอน

ก่อนจะหลับตาลง ภาพสุดท้ายที่ผุดขึ้นมาในหัว

ไม่ใช่ตัวเลขกำไรในเว็บบอร์ด ไม่ใช่ข้อความส่วนตัวข้อความนั้น และไม่ใช่ขั้นตอนการจดทะเบียนกองทุนส่วนบุคคล

แต่เป็นภาพฝูงห่านป่าที่เนี่ยนเนี่ยนเคยวาดเอาไว้

รูปตัววีที่บิดๆ เบี้ยวๆ

ฝูงที่บินไปได้ไกลที่สุด