บทที่ 592 กระดานขาวบนผืนโกบี

เครื่องบินส่วนตัวทะยานข้ามทิวเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทัศนียภาพของตัวเมืองใต้หน้าต่างค่อยๆ ลับสายตาไป ถนนหลวงหดเล็กลงเหลือเพียงเส้นสายบางเบา พื้นที่การเกษตรถูกแทนที่ด้วยผืนดินรกร้างว่างเปล่าสีเทาอมเหลืองกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

เฉินฉี่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง บนตักมีรายงานการตรวจสอบพื้นที่โครงการรุ่งอรุณวางอยู่ หน้าสุดท้ายของรายงานมีผังโครงสร้างระยะที่หนึ่งของฐานสอดคั่นไว้ พร้อมระบุหมายเลขเบื้องต้นของพื้นที่หลักทั้งสี่ส่วนเรียบร้อยแล้ว

เครื่องบินยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก สิ่งปลูกสร้างเบื้องล่างเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ ทิวเขาไกลลิบแผ่ขนานไปตามเส้นขอบฟ้า ร่องลำน้ำแห้งขอดหลายสายพาดผ่านผืนดินรกร้าง