บทที่ 670 ลมหายใจแรกของดวงอาทิตย์

หลังจากเฉินฉี่หยิบเสื้อนอกขึ้นมา เขาก็ไม่ได้หันกลับไปมองปฏิทินช่องที่ถูกวงด้วยปากกาสีแดงนั้นอีก

เวลาตีห้า ยี่สิบเจ็ดนาที เขาขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังสนามบิน ปรับโทรศัพท์มือถือเป็นโหมดเงียบ ข้างกายมีเพียงแฟ้มเอกสารสีดำหนึ่งเล่ม ด้านในคือสำเนาบันทึกการเตรียมการรอบสุดท้ายก่อนการปล่อยประจุและตารางภารกิจห้าคอลัมน์

นอกหน้าต่างรถ แสงไฟของเมืองใหม่อุตสาหกรรมถอยร่นไปข้างหลังทีละดวง เมืองทั้งเมืองยังคงจมอยู่ในความมืด ประตูม้วนของร้านอาหารเช้าข้างทางเพิ่งจะเปิดขึ้น ไอร้อนลอยพวยพุ่งออกมาจากช่องประตูแคบๆ