บทที่ 698 กลับบ้านเกิดและคลื่นใต้น้ำ

ในคืนนั้น เฉินฉี่ไม่ได้รั้งอยู่ที่ฐานทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือนานนัก

หลังจากเดินออกจากห้องควบคุม เขาก็ขึ้นเที่ยวบินตรงกลับไปยังเมืองใหม่อุตสาหกรรมในทันที เมื่อเครื่องบินร่อนลงแตะพื้นรันเวย์ เมืองทั้งเมืองก็ล่วงเลยเข้าสู่วัยดึกสงัดแล้ว หลินหว่านถังกับเนี่ยนเนี่ยนไม่ได้ไปรอรับเขาที่สนามบิน ที่บ้านเปิดไฟตรงโถงทางเข้าทิ้งไว้เพียงดวงเดียว แสงสีเหลืองนวลทอดลงตรงขอบตู้เก็บรองเท้า

เฉินฉี่ผลักประตูเปิดออก เนี่ยนเนี่ยนหลับไปแล้ว